آبانی من ماه حضورت مبارک عزیز دلم!

صفایی بود دیشب با خیالت خلوت ما را

ولی من باز پنهانی تو را هم آرزو کردم

مهر با همه بی مهریش تمام شد و مثل همه روزهای نبودنت حرام شد.

جایی خواندم ؛ مهر را بر سر آبان بگذاری میشود مهربانی !

من اما آبان را همیشه مهربان دیده ام. وقتی برایم رنگ آمدن تو را دارد و امید حضورت را .

با اینکه خیلی بده که هزار بار امید بدل جوانه بزنه و ناکام بمونه اما باز آبان رو مثل خودت مهربان دیدم و به آفریدگاری که قدمهای مبارک تو رو بر زمین هدیه داد امیدوارم.

عزیز دلم از امروز دلم برای تولدت تنگ است و آرزو میکنم که لیاقت حضور داشته باشم

هر سال همه سعیم را کردم که باشم

هرچند بدل نمینشست اما من تمام تلاشم را کرده بودم تا شعف و ذوق دلم را از تولد زیبایت نشانت دهم.

نمیدونم چقد موفق بوده ام!؟

اما امسال با یه غم عجیب و و حسرتی ناتمام روز تولدت را به انتظار مینشینم

من تو را با همه مهر ز آبان دیدم...

مهربان باش که پاییز بهارت گردد...